روح تكانی- فرهاد صفريان

یکی دو سال پیش که داشتم درباره تحصیل در خارج از کشور تحقیق می کردم به وبلاگ های زیادی برخوردم و به هموطنانی که رفته بودند و خاطرات چگونگی رفتنشان را می نوشتند و هر کدام از این نوشته ها جذابیت خاص خودشان را داشتند بعضی ها بیشتر بعضی ها کمتر... اما به خاطر شاید علاقه مشترک و یا هر دلیل دیگر من آرشیو یکی از پاریس دوازدهم را زیر و رو کردم و به نوعی همراه و هم داستان نوشته های این بزرگوار شدم.آخرین نوشته او چند خط از صادق هدایت به نورایی بود :"گاوها ٬خوکها و جوجه ها خداحافظ! چه بهتر ! لااقل ديگر توهمي نمانده ! همه چيز مثل روز روشن است : بايد گه را مزه مزه کرد ...." 
اون سالها تعطیل کردن وبلاگ ها و این نوع خداحافظی تازه باب شده بود و من منتظر ماندم که این یکی از پاریس دوازدهم هم بالاخره سکوت را بشکند و به روز کند ،الان فکر می کنم بیش از سه سال از این ماجرا گذشته و این وبلاگ به روز نشده است و من هنوز پاپی این وبلاگ نویسم نمیدانم زنده است یا نه؟ سمت و سوی نوشته های آخر او....